NIE/STWORZONA HISTORIA

-

 Dzień dobry

No cóż.

Dziękuję za uwagę.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Strychów pamięci żałobny rapsod (będzie smętnie, ale nie heksametrem)

-
Obraz
  Rzecz nie o świątecznych porządkach – że niby pucować trzeba od piwnic po strych. Pucować zdarza mi się, nie powiem, ale niekoniecznie na hasło. Sprzątam w swoim rytmie, najczęściej bez związku (no może w związku z bałaganem, albo innymi czynnikami, o których nie czas teraz rozprawiać) z datami, okazjami, czy ogólnopolskim alertem sprzątaniowym Strych wszedł mi do głowy w Polsce, podczas wakacji. Szukałam czegoś uparcie. Znacie to- no przecież wiem, że gdzieś tu było! Wszystkie szafy, szafki i szuflady, nawet regały w piwnicy i półki ze szpejem w komórce miałam już za sobą. Został tylko strych. Poszłam. Cóż może być na strychu? Stara kanapa. Wielka i ciężka (zbyt ciężka, żeby ją stamtąd wynieść) obita ciemną, mięsistą tkaniną w wielkie kwiaty, szafy, pudła z książkami, rocznikami gazet, kosze z dziecięcymi zabawkami, sanki, rowerki dziecięce i jeden duży, słoje na wino, stare sprzęty kuchenne...nie wymienię wszystkiego. Nie da się. Stałam na środku strychu ...
Czytaj więcej

Pani D się boi

-
Obraz
    Na piętrze już prawie nie bywam. Jak trzeba grzać, to tam przykręcam kaloryfery, bo szkoda pieniędzy, a gaz kosztuje. W łazience ciągle coś się psuje. Piecyk jakoś źle działa, spod muszli klozetowej wylewa się woda… Nie nie, nie spod muszli, spod muszli to w tej na dole się leje, a tam to spłuczka nie chce przestać ciurkać wodą. Trzeba taki jakby kranik zakręcać. Nawet jak próbuję, to siły w palcach nie mam i ciągle ciurka. Ciurka i ciurka, a woda kosztuje. Kiedyś z pralki wylało się na podłogę. Nie, że wąż wypadł – spod wanny się rozlewało na całą łazienkę. Teraz pralki boję się włączyć. Ktoś to naprawił. Chyba. Nie pamiętam. Zdenerwowałam się tak, że sama już nie wiem. No i po schodach trudno. A jeszcze jak ta żarówka się spaliła, to już zupełnie nie wiedziałam co zrobić. Zresztą nie potrzebuję tak na co dzień. Czasami umyć by się człowiek chciał, ale do wanny przecież nie wejdę. Twarz ochlapię nad umywalką, ręce przemyję, wystarczy. Kto by tam brał kąpiele...
Czytaj więcej

... samotny myśliwy na strychu

-
Obraz
   Wstęp: Znowu ten strych. Strych ze swoim bogactwem wspomnień. Pudła z książkami przebywającymi na, często niezasłużonym, wygnaniu. Grzebię w tych pudłach, kicham, bo kurz, odkładam te które koniecznie chcę zabrać na dół, przywrócić do życia. Maleńki format, szara okładka, wydanie z 1975 roku, Czytelnik, seria Nike. Obwoluta (pamiętam, że była brązowa) dawno już nie istnieje, pewnie zgubiona, zniszczona, porwana. Na szarej okładce plamy jakiegoś brudu, rogi trochę przetarte, a papier zżółknięty w ten rozczulający sposób, w jaki tylko kartki książek potrafią żółknąć. „Serce to samotny myśliwy” Carson McCullers. No, ten tomik na pewno ze mną opuści strych. Wart jest przypomnienia, przytulenia, ponownego czytania. Upchnęłam w walizce, przywiozłam ze sobą. W czasie wakacyjnego wyjazdu czasu na czytanie spokojne, uważne, w skupieniu, pozostaje niewiele. W wakacje czyta się lekko, szybko, eskapistycznie. W końcu od tego są wakacje. Doczekała się książka jesieni. ...
Czytaj więcej